Kirke'nin Mistik Tülü

 Buraya geldiğim ilk günden beri beni sürekli hapsetmeye çalıştılar. Bu canavarın içerisine girdiğim günden beri sürekli aklımla oyunlar oynamaya çalışıyor. Henüz beni sindiremediğinin farkında. Girdiğimden beri gerçek dünyada belki de birkaç saniye geçti fakat canavarın evrenler eden karnında benim için binyıllar geçti. Onun içindeki evrenlerin yaratılıp yok olmasına şahit oldum. Bana gerçek dünyada neler yaptığını gösterdi ve beni korkutmaya çalıştı. Maeve'de başarılı olmuştu bu yaptıkları, o yüzden buraya çekildim çünkü. Onu bulmak için geldiğim bu uzun yolculukta canavar beni de yakaladı. Şimdi onun irademi kırarak beni de Maeve gibi sindirmesine engel olmaya çalışıyorum. Beni sürekli birilerine hapsettiriyor. Özgür olmadığımı ve ona itaat etmem gerektiğini bana defalarca anlatmaya çalışıyor. Bilmiyor ki bunu zaten hayatım boyunca yaşadım. Onun asla erişemeyeceği dış evrendeki en güçlü iki ailenin çocuğuydum ve ikisi de beni kendilerine çekmeye ve kendi kalıplarında şekillendir...

[Sekans başlatıldı] [Geiger ölçek değeri: 3560 mSv] [Denek yerleşime hazır] Maya, beni duyuyor musun? Evet. [Denek yerleşime başladı. Hayati sinyaller pozitif seyrediyor. Stabilite yüzde doksan altı] Bunu gerçekten yapmak istiyor musun? Bu sorumluluğu almak zorunda değilsin. İstersen başka bir yol bulabiliriz. Seni böyle bir tehlikeye- Bu benim kararım. Bunu yapmazsam sonsuza dek vicdan azabıyla yaşayacağım. [Yerleşim tamamlandı. Stabilite yüzde doksan sekiz] Biliyorsun ki bu seni öldürebilir. Bedenimin bunu kaldırabileceğini biliyorum. Beni zorladığın bütün o eğitimler bunun içindi, değil mi? Maya, biz yine de kontrollü davrandık. Bu kendini üç tabak yemek yiyebilmek için şişmanlatmış birine yirmi ton yemeği bir saniyede vermek gibi bir şey. Hücrelerin parçalanmasa, bedenen yok olmasan bile seni kaybedebilirim.   [Açılma protokolüne T-eksi 20 saniye] Eğer buna karşı kendimi koruyamazsam, hiçbir şeye karşı kendimi koruyamam. Maya, lütfen bir- [Açılma protokolüne T-eksi 10 sani...

Satırlarıma nasıl başlayacağımı bilmiyorum zira gördüğüm, daha doğrusu gördüğümüz şeyler kesinlikle bu yolculuğa başlarken hayal dahi etmediğim şeylerdi. Yolculuğumuzda kazayla karşılaştığımız bu yeni ve değişik ada medeniyeti, bizi kendi medeniyetimiz hakkında bir sorgulama sürecine soktu. Elbette bu medeniyeti anlamamız için, çoktan arkamızda bıraktığımız bir medeniyet hakkında ne biliyorsak kullanmamız gerekti. Bu konuda, o eski medeniyetten kalan diyarlardan gelme bir kişinin mürettebatımda olması, belki de bu durumda elimizdeki en büyük şanstı. Bahsi geçen ada, Pasifik Okyanusu’nda, Hawaii’nin de uzağında olan ve oradaki insanların ıssız sandığı bir yerdi. Ada, Oahu adasına yakın bir büyüklükte, görünürde gerçekten de hiçbir şeyin olmadığı bir tropikal orman içeriyordu. Honolulu’dan yola çıktığımızda bu adaya rastlayabileceğimize dair bize bilgi verilmişti, fakat bu adaya varmamız kesinlikle kendi isteğimizle olmadı.    19 Haziran gününün başlarında, saat sabahın bir buç...

Sabah olmuştu. Güneşin ışıkları, ufak ve sıkışık yatak odasının küçük penceresinden sızıp içeriyi aydınlatıyordu. Odada oturulabilecek ve yatılabilecek olan tek yatağın yanındaki çalışma masasının üzerindeki alarmlı saat, keskin ve hızlı bir tonda çalıyor ve yatağın üzerinde olan tek kişiyi uyandırıyordu. Uyanan bu kısa boylu, zayıf adam, alarmın düğmesine basıp susturdu ve yüzüne vuran güneş ışığının etkisiyle gözlerini ovuşturup uyanmaya çalıştı. Bedeni, artık otomatikleşmiş bir kesinlik ile bu sıkışık odanın kapısına doğru dikkatle ilerledi ve kapıyı açıp evin bu odadan hariç yegane yeri olan banyosuna geçti. Ellerini ve yüzünü yıkarken yüzünün ne kadar sıkışık hissettiğini fark etti. Daha önce düşünmediği bir şeydi, ona göre vücudu onun için gayet iyiydi fakat bugün farklıydı belli ki. Bu düşüncenin nereden geldiğini merak ederken dün gece gördüğü kabusu hatırladı, daha doğrusu bu kabusun sonunun nasıl bittiğini...    Nerede olduğunu ve oraya nasıl getirildiğini hatırla...